کنار چشمه احساس من گلی می روید .... و من به یاد زیبایی تو

او را تو صدا خواهم زد ....

دلم در این قفس امشب برایت نغمه ها دارد

ولی بیت غزل هایش همه از رنگ دلتنگی

شکست این قلب من امشب به زیر کوه تنهایی

تمام نغمه هایش شد پر از آهنگ دلتنگي

پس از پرواز غمگينت تمام هستي من شد

نگاهي پر تمنا و دلي آماج تنهايي

حضوري پر معما و سوالي گنگ و بي پاسخ

در اين درياي طوفاني ،من و امواج تنهايي

تو مي رفتي و با يادت به روي دفتر قلبم

تو را ترسيم مي كردم به خط بي وفايي ها ...

و در آن لحظه مبهم تو در اين دفتر كاهي

مرا تقديم مي كردي به سر فصل جدايي ها ...!

هواي اسمان دل در آن فصلي كه مي رفتي

پر از بغض جدايي شد در آن پاييز باراني

...و پر شد در خيال من هواي لحظه رفتن

نگاه آخر و بغض و وداع تلخ پاياني ...

 بی خودی قسم نخور دیگه سخته برام تو رو باور داشتم و می

خواستمت چرا آتیش کشیدی همه ی باورم کسی نگفت بهم من خودم

دیدم اما راستش و بخوای یه چیز و نفهمیدم چرا وقتی تو رو از عشق

خالی دیدم جــای گریه به حالت می خندیدم شایدم واسیه اینه که دیگه

بی ارزشی واسیه همه عروسک نمایشی تو که می گذری ساده از اون

همه عشق لیاقت نداری دیگه با من باشی

من و تو ... شبی که مهتاب شاهد عهد و پیمان ما بود ... قسم

خوردی

قسم خوردم ... تا به آخر ... تا به همیشه... با من ... با تو ...

بمانی و

بمانم .... ولی تقدیر ....

عاقلانه با صبوری راه بسته باز کن

ای بی وفا .... بدان که روزی تو هم اسیر بی وفای دیگری خواهی شد....

آه... کاش می دانستم که تو هم می روی ... شاید آنگاه کمی کمتر

اشک می ریختم ...

امشب ستاره ای از آسمان میفتد ... امشب یار من در آغوش دیگری شب را سحر خواهد کرد ... آه ای خدا چگونه شکر تو گویم که حتی برای دیدارش هم کمکم نکردی ... ای خدا ...