| تبليغات | X |
 |
 |
|
بی پناهیمان را پناهی نیست و من و تو در سر پناهی به اندازهء تمام بی پناهیمان تکیه داده ایم به شانه های کوچک و لرزان از غممان ... کاش کسی بود تا در این بی پناهی پناهمان باشد |
|
+ نوشته شده در
جمعه شانزدهم دی 1384ساعت 0:9 توسط آیدا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
دی 1384 آذر 1384 |
|
RSS
|